داوود رشیدی :

با تاسف می توانم بگویم اگر اجل بهش مهلت می داد می توانست بیشتر بدرخشد.او استثنا بود و جایگزین ندارد.

امین تارخ :

او شصت و چهار سال زندگی کرد و اگر شصت و چهار سال دیگه هم عمر می کرد بازی های فراموش نشدنی را از او شاهد بودیم.

بهرام رادان :

خسروی عزیزم

دوباره یادمان افتاد که عزیزی از قافله ی عمر جا افتاد .

خسروی عزیزم ، دوست خوبم

به یاد تمام نقشهایت که نسل من با آن ها بزرگ شده اند ،

به یاد تمام شبهایی که با "با صدای پای آب" تو بخواب رفته ام ،

و به حرمت دل پاکت که توان آزار هیچ کس جز خویش را نداشت ،

لحظه ای درنگ می کنم و خاضعانه از درگاه حق برایت آمرزش طلب می کنم

و یقین دارم که جاودانگی صدایت تا ابد در ذهن نسلها باقی است .

روحت شاد . آمین

رضا رشید پور :

من دیشب بدون این که بدونم امروز صبح این اتفاق میفته داشتم به یکی از رفقام می گفتم که این آدم مثل یه پرنده ای می مونه تو دلش این کودک دورنش می گفتن خیلی زندس . علی رغم این که ابهت خیلی کاریسماتیکی داره توی نگاهش توی بازیش ولی کودک درونش خیلی زندس . دیشب بحث همینو می کردیم که چه قدر آدم صاف و ساده و صادقیه . هیچ وقت من از خسرو شکیبایی دروغ نشنیدم ، هیچ وقت مثلاً غرور ندیدم ، هیچ وقت بی اخلاقی ندیدم .

اتفاقاً یک ماه پیش هم زنگ زده بودم برای مثلث شیشه ای اواخر خرداد ماه بود . بعد به من می گفت که دوست دارم بیام ولی خیلی خستم ، خیلی روحیم خستس . بعد تو اون فرصت تلفنی نشد که ما خیلی با هم حرف بزنیم که چرا خستس و چرا روحیش درب و داغونه . ولی امروز صبح که شنیدم همش این فلش بک های ذهنم اذیتم می کنه تا الان که حالا منم تسلیت می گم ایشالا که اتفاقات این طوری کم تر بیفته

حمید نعمت الله :

راستش من آقای شکیبایی را همونجوری دوست داشتم که مردم و هنرمندان دوسشون داشتن.دوست داشتم اگر عکس هنرپیشه ای را روی دیوار خونم می زدم عکس خسرو شکیبایی بود.

علیرضا زرین دست (مدیر فیلمبرداری) :

تعریف با یک جمله از ایشون با این حضورشون در سینما واقعا یک اجحاف غیر منصفانه است. خسرو شکیبایی بدون شک یکی از پدیده های بازیگری بود در این جند دهه ی سینمای بعد از انقلاب. یعنی حقیقتا یکی از استثنایی ترین بازیگران سینمای ایران بود که من فکر نمی کنم هیچ وقت دیگه جای ایشون پر بشه.

مجتبی نجفی: شما سابقه ی همکاری با ایشون را داشتین؟

زرین دست: اولین فیلم آقای شکیبایی را من فیلمبرداری کردم. فیلم خط قرمز به کارگردانی آقای کیمیایی.

رامبد جوان :

واقعا یک بازیگر درجه یک ، یک دوست بسیار عالی ، یک استاد خوب ، یک آدم مهربان. حیف برای کسانی که افتخار فعالیت در کنار ایشان برایشان فراهم نشد. خیلی ها آرزوی بازی در کنار خسرو شکیبایی را داشتند.

الناز شاکر دوست :

تکرار نشدنی است. شاید حضور فیزیکی نداشته باشد ولی همیشه بین ماست.

علی معلم :

من ترجیح می دهم که وقتی انسان ها زنده هستند در مورد آن ها حرف بزنم. در واقع این عادت بد ما ایرانی هاست که وقتی کسی می میرد خود را با او دوست می دانیم و به جای اینکه در مورد او حرف بزنیم از خودمان می گوییم. به نظر من این یک بیماری است.

هادی مرزبان :

خسرو به نظر من یک بازیگر ژنی بود و فکر نمی کنم و فکر نمی کنم تا مدت ها طولانی جاش پر بشه توی هنر بازیگری این مملکت. پشت صحنه بسیار بسیار خوبی داشت ، روی صحنه خیلی خوبی داشت. یک پجه ای بود که روی صحنه و پشت صحنه به همه انرژی می داد و من اگر تاسف می خورم برای رفتن خسرو ، نه برای خودش که خب خسرو رفت ، راحت هم شد برای اینکه خسرو الان خوابیده ، چیز مهمی نیست ، ماییم که باید افسوس بخوریم از اینکه آدمی مثل خسرو شکیبایی را از دست دادیم. کاش به این زودی نمی رفت. خسرو خیلی جا داشت که پیش ما بود. حیف !